SYNC - όλα τα Ελληνικά Podcasts

(από τη "Λιτανεία" (1974) Γρηγόρη Σουρμαΐδη και Φ. Αρία. "Αγάπη") Πάνω απ τα νερά πάνω από τον κάμπο, λεύκα με πουλιά, μές στο Μάη λάμπω. Μάτια σκοτεινά μ έρεβος βοστρύχους, πόδια από νερό κι ένα γεια από ήχους Κτίζω ένα σπιτάκι στην ακρογιαλιά και μ αχτίδες μπλέκω τη μικρή του πόρτα. Φύλακες του βάζω, κλάδους και φιλιά κι ένα τριζονάκι βάζω μες στα χόρτα Θέλω το τραγούδι το ερωτικό, Καταρράκτη, Θείε, να υμνολογήσω Δέντρα και βουνά, στον εσπερινό, παίρνω αγκαλιά για να σε γνωρίσω. Κι έρχομαι κοντά σου, μυστική ζωή, από φως πλάσμενος με ψυχή και θάρρος, κύμα από αγέρα, κύμα από βροχή κι έρχεται κατόπιν κι άλλος κι άλλος κι άλλος

A waning bird Music: Michail Palaiologou Words: Ghazal Mosadeq Live performance at Wigmore Hall – London, UK Tenor: Joseph Padfield Shakuhachi: Detta Danford Percussion: Marco Atzei Harp: Murdo Macrae Violin: Yutaka Shimoda Violoncello: Natasha Zielazinski Conductor: Michail Palaiologou

Το «Ημερολόγιο μιας εβδομάδας» του Πολυτεχνείου γράφτηκε από τον Γιάννη Ρίτσο τις ημέρες των γεγονότων της εξέγερσης του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973. Η 15 Νοέμβρη θα βρει τον Ρίτσο στις πρώτες γραμμές της μεγάλης διαδήλωσης που ξεκίνησε από το Πολυτεχνείο και έφτασε ως την πλατεία Κλαυθμώνος. Η διαδήλωση θα διαλυθεί από την αστυνομία με βία με τον Ποιητή να μπλοκάρεται ανάμεσα στους φράχτες που έχει στήσει η αστυνομία αλλά δεν θα χτυπηθεί. Ίσως τον αναγνώρισαν και τον σεβάστηκαν. Διαφεύγει και βρίσκει καταφύγιο στα τότε γραφεία του εκδοτικού οίκου Κέδρος σε μια στοά (Πανεπιστημίου και Χαριλάου Τρικούπη). Το ίδιο βράδυ κλείνει η Πατησίων από διαδηλωτές. Στις 16 Νοεμβρίου επισκέπτεται το σπίτι της Νανάς Καλιανέση όπου ακούν τον παράνομο ερασιτεχνικό σταθμό που έχει στηθεί στον ΕΜΠ των «Ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων.» Με ρίγη συγκίνησης συνεχίζει την ακρόαση στο σπίτι του, έχει ξεκινήσει η επίθεση στους συγκεντρωμένους με δακρυγόνα και έπειτα με σφαίρες.. κατεβαίνουν τα τανκς.. ένα από αυτά γκρεμίζει την πύλη.. παντού νεκροί και τραυματίες.. Ο Ποιητής με δάκρυα στα μάτια φεύγει για τον Κάλαμο.. εν θερμώ έχει ήδη ξεκινήσει το «Ημερολόγιο μιας εβδομάδας»..

Στίχοι: Ρήγας Φερραίος Μουσική: Χρήστος Λεοντής Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης

Η ΜΑΡΙΑ ΚΑΝΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΑΤΤΙΚ "ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΤΑΓΚΟ" ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΣΗ ΠΙΑΝΟ¨ΔΑΥΙΔ ΝΑΧΜΙΑΣ"

Eliseo Diego, Τραγούδι για όλες όσες είσαι (μετάφραση: Γιώργος Μίχος, απαγγελία: Παναγιώτης Πάκος) Όχι μόνο το μυρωδάτο σήμερα αγαπώ των ματιών σου αλλά και το μυστικό κορίτσι που εκεί μέσα κοιτάει την απλωσιά του κόσμου με αμηχανία στρογγυλή, κι αγαπώ το παράξενο γκρίζο που μου θυμίζει σε μια γωνιά του χρόνου πως ο χειμώνας υποθάλπει.. Το πλήθος από σένα, τη φούγκα των ωρών σου, αγαπώ τις χίλιες σου εικόνες σε πτήση σαν μιαν αναγγελία από άγρια πουλιά. Όχι μόνο την Κυριακή σου τη σύντομη από χάρες αλλά επίσης και μια τραγική Παρασκευή, ποιος ξέρει, κι ένα Σάββατο από θρίαμβο και δόξα που δεν θα δω ποτέ, αλλά επαινώ. Κορίτσι κοριτσάκι και νεαρά ήδη γυναίκα, εσύ όλες, γεμίζουν την καρδιά μου, και ήσυχος σας αγαπώ.

Η Πηγή Λυκούδη ανήκει στην σπάνια κατηγορία των Ελληνίδων συνθετριών που ασχολούνται συστηματικά με τη μελοποιημένη ποίηση. Διακεκριμένη πιανίστρια και καθηγήτρια σε θέματα παιδοψυχολογίας και μαθησιακών προβλημάτων στην μουσική, παρουσιάζει στο Ίδρυμα Κακογιάννη στις 4 και 5 Νοεμβρίου την παράσταση: "Μουσική στην ποίηση με τα μάτια μιας γυναίκας" Καρακαλπάκης. Τα ποιήματα των Κωστή ΠΑΛΑΜΑ, Γεωργίου ΔΡΟΣΙΝΗ, Ζαχαρία ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Λάμπρου ΠΟΡΦΥΡΑ, ΜΥΡΤΙΩΤΙΣΣΑΣ, Κώστα ΚΡΥΣΤΑΛΛΗ, Γεωργίου ΣΟΥΡΗ, Γιάννη ΡΙΤΣΟΥ, Νικηφόρου ΒΡΕΤΤΑΚΟΥ, και των σύγχρονων στιχουργών Λευτέρη ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Φίλιππου ΓΡΑΨΑ, Μιχάλη ΓΚΑΝΑ και Γιάννη Π. ΙΩΑΝΝΙΔΗ θα ερμηνεύσουν οι Ρίτα Αντωνοπούλου και Νίκος Καρακαλπάκης. Θα συμπράξουν οι σολίστες μουσικοί της «Ορχήστρας των στιγμών» Χρήστος Χουβαρδάς (έγχορδα), Δημήτρης Κουζής (βιολί), Νίκος Χατζόπουλος (μπάσο) και Γιάννης Νοταράς (κρουστά). Το πρόγραμμα, επίσης, θα περιλαμβάνει επιλογή τραγουδιών της από την ενότητα «Οίνος Άκρατος» η οποία αποτελείται από 11 μελοποιημένα ποιήματα ελλήνων ποιητών της περιόδου 1738 έως 1940, ένα τραγούδι από 3 μονόστροφα ποιήματα για το κρασί του Κύπριου ποιητή Κώστα Μόντη και 5 τραγούδια σε στίχους του Μιχάλη Μπουρμπούλη και Φιλίππου Γράψα

Δημοτικό Ραδιόφωνο Ξάνθης “Όμορφη Πόλη” 89,9 FM: “Σαν Παγωτό Σοκολάτα”, με τον Γιάννη Στεφανίδη: η Τζούτζη Μαντζουράνη, ο Γιώργος Αλισάνογλου, ο Κώστας Παπαθανασίου και ο Σωτήρης Παστάκας (έκτακτη συμμετοχή: Δέσποινα Φασουλίδου)

(μετάφραση Χάρης Βλαβιανός) Αυτοί πολέμησαν πάντως, και μερικοί πιστεύοντας, pro domo, παντως... Άλλοι πρόθυμοι για τα όπλα, άλλοι για περιπέτεια, άλλοι απ' τον φόβο της αδυναμίας, άλλοι απ' τον φόβο της αποδοκιμασίας, άλλοι από αγάπη για τη σφαγή, στη φαντασία, μαθαίνοντας αργότερα... άλλοι με φόβο, μαθαίνοντας την αγάπη της σφαγής` μερικοί έπεσαν, pro patria, non "dulce"non et "decor"... βούτηξαν ως τα μάτια στην κόλαση πιστεύοντας στα ψέματα των γέρων, ύστερα δυσπιστώντας επέστρεψαν στην πατρίδα, επέστρεψαν σ'ένα ψέμα, επέστρεψαν σε αμέτρητες απάτες, επέστρεψαν σε παλιά ψέματα και νέους εξευτελισμούς` τοκογλυφία πωρωμένη και πανάρχαιη και στις δημόσιες θέσεις συκοφάντες. Τόλμη όσο ποτέ άλλοτε, σπατάλη όσο ποτέ άλλοτε. Νέο αίμα κι ευγενικό αίμα, ρόδινα μάγουλα, κι ωραία σώματα` σθένος όσο ποτέ άλλοτε ειλικρίνεια όσο ποτέ άλλοτε, απογοητεύσεις ανείπωτες στο παρελθόν, υστερίες, εξομολογήσεις χαρακωμάτων, καγχασμός μέσα από νεκρές κοιλιές. *** These fought in any case, and some believing, pro domo, in any case... Some quick to arm, some for adventure, some from fear of weakness, some from fear of censure, some for love of slaughter, in imagination, learning later... some in fear learning love of slaughter; Died some, pro patria, non "dulce"non ët decor"... walked eye-deep in ell believing in old men's lies, then unbelieving came home, home to a lie, home to many deceits, home to old lies and new infamy; usury age-old and age-thick and liars in public places. Daring as never before, wastage as never before. Young blood and high blood, fair cheeks, and fine bodies; fortitude as never before frankness as never before, disillusions as never told in the old days, hysterias, trench confessions, laughter out of dead bellies.

Τα πρότυπα ...Ποτέ να μην ξεχάσουμε - είπε - τα καλά διδάγματα εκείνα της τέχνης των Ελλήνων. Πάντοτε το ουράνιο δίπλα-δίπλα με το καθημερνό. Δίπλα στον άνθρωπο το ζώο και το πράγμα: ένα βραχιόλι στο βραχίονα της γυμνής θεάς, ένα άνθος πεσμένο στο δάπεδο... Θυμηθήτε τις ωραίες παραστάσεις στα πήλινά μας αγγεία: οι θεοί με τα πουλιά και με τα ζώα - μαζί κ' η λύρα, ένα σφυρί, ένα μήλο, το κιβώτιο, η τανάλια ! Ά, και το ποίημα εκείνο που ο θεός όταν τελειώνη τη δουλειά του βγάζει τα φυσερά του απ΄τη φωτιά, μαζεύει ένα-ένα τα εργαλεία μες στ' αργυρό σεντούκι του, μετά μ' ένα σφουγγάρι σκουπίζει το πρόσωπο, τα χέρια, το νευρώδη του λαιμό, το δασύ στήθος` έτσι καθάριος, ταχτικός, βγαίνει το βράδι στηριγμένος στους ώμους των ολόχρυσων εφήβων - έργα των χεριών του πούχουν και δύναμη και σκέψη και φωνή - βγαίνει στο δρόμο πιο μεγαλόπρεπος απ' όλους ο χωλός θεός, ο θεός εργάτης!